Een zo langzaam begonnen dag...

...kreeg vandaag een prachtige, maar vermoeiende wending!

Na een rustig ontbijt met Weia's perfecte Bacon-and-Eggs dachten we wel even in een bootje te kunnen stappen om te 'seal-spotten'. In het dorpje Dunvegan staat het prachtige, je raadt het al, Dunvegan Castle. Daar vertrekken de bootjes, wist Weia. En inderdaad, als je een ticket voor de castle-gardens neemt, kan je daarna ook een ticket voor zo'n boottochtje nemen. Tja, kasteeltuinen hadden we in Cowdor al gedaan. En dubbel betalen... we blijven wel Hollanders, toch? Dus dachten we verhaal te halen bij het plaatselijke (dor
pse) Information Center. Helaas, het is vandaag zondag... dus die is dicht.
Na rijp familie-beraad besloten we op eigen gelegenheid een kopje koffie te gaan drinken in één van de dorpjes op 'ons' deel van Skye, het noord-westelijk deel. Zo gezegd, zo gedaan. Iedereen weer in de auto en karren maar weer.

Na een klein kwartiertje kwamen we weer langs onze cottage en trokken verder en verder noordwaards. De weggetjes worden hier smaller, zodat we steeds moesten stoppen in een 'passing place' zodat een tegenligger langszij kan passeren. Soms sta je dan met een auto of drie à vier te manoeuvreren om langs elkaar heen te komen. Op een gegeven moment gingen we stijl naar beneden, toen plotseling een schotse tegenligger om de hoek kwam. Zonder te verblikken of verblozen reed Weia zo'n twintig meter achteruit stijl omhoog, draaide perfect bij een boeren hekje van de weg af en nam de bewonderende blikken, begeleid door een dank-met-opgestoken-hand van de schotten, in ontvangst (en van ons de complimenten).
Ik had op de kaart een waterval ontdekt, dus namen we een zijweggetje. We parkeerde de wagen, waar ik van een in zijn eigen auto zittende local scotsman hoorde dat de waterval wel ver lopen was, over moeilijk begaanbaar terrein; zo'n 1,5 mile (2,4 km.) langs de oever over rotsen, of hoog boven de rotsen, door het ruige weiland. We kozen voor beide. En wat bleek: van de "Waterfall" die de scotsman bedoelde, bleek er nog een kleine op zo'n 500 meter afstand te zijn. Toen we die tegenkwamen startte Jelmer en Lotte direct het oud hollandse spel "dammetje bouwen". Natuurlijk konden Sanne en ik niet achterblijven. Het bouwen is gelukt, het afdammen niet helemaal. Maar met een strak blauwe lucht boven ons, bloeiende hei en andere veld flora rondom ons en een zacht briesje in de haren kon onze dag eigenlijk niet meer stuk. Maar omdat we de onoverbrugbare afstand, die de scotsman had genoemd, nog moesten afleggen, besloten we om verder het ruige schotse land in te trekken.
Al snel waren we buiten alle adem en zochten gezamenlijk naar een excuus dat voor ons alle vijf acceptabel zou kunnen zijn. Die vonden we in een steile, gevaarlijke, schier onoverkomelijke afdaling vanaf de hoogte van het weiland, naar de onbarmhartige rotsen, waar de golfjes op kabbelden. Een hoogte verschil van zeker 10 meter, voorwaar geen eenvoudige klus. Jelmer nam het voortouw, Lotte en ikzelf volgden. Sanne sloot onze rij op waardige wijze; één van de rotsen verloor haar grip op Sanne's schoen waardoor Sanne de laatste twee meter elegant over natte, gladde rotsen naar het eind van deze tocht gleed.
We waren beneden (bijna heelhuids) en vervolgden onze tocht. Er waren nog twee moeilijkheden te overwinnen, maar met goede zin en voldoende doorzettingsvermogen lukte het ons om weer bij de auto terug te keren. Weia had de tocht door de weilanden genomen, waarbij zij op gezette tijden contact met ons onderhield.

Na deze heroïsche tocht bestond nog immer de onbedwingbare wens tot het innemen van koffie met gebak. Op de kaart was een P zichtbaar op de plek waar we mooi uitzicht verwachtte. Daar zou ongetwijfeld koffie met gebak worden geboden. De auto bracht ons verder en verder het schotse noord westen in...

Wie ooit bij de P(arkeerplaats) van 'Neist Point' is geweest, weet dat daar geen koffie wordt geschonken, laat staan gebak geserveerd. Wij weten dit nu ook. Maar daarom niet getreurd... Een fijne wandeling naar de vuurtoren was een welkome aanpassing van onze plannen. Dus met een lauw slokje water, dat al vanaf eergisteren in de auto lag, konden we monter op pad.
Dit pad gaat eerst een stukje horizontaal (het parkeerterrein af), daarna stort een trap zich langs een duizelingwekkende steilte naar beneden. Wie zich ook op deze trap begeeft; na twee minuten wordt je getroffen door het besef dat je deze trap straks weer naar boven zal moeten lopen... Maar het uitzicht hield ons op de been; wat een fantastische vergezichten op de steile rotswanden van deze kusten, waar een azuurblauwe zee haar golven op breekt. Beneden aan de trap bleken we alsnog ver boven de zee te staan. Basalt-rotsen die loodrecht uit de zee omhoog komen. We moesten even van het uitzicht genieten en gelijktijdig op adem komen. Maar de hoogste rotspiek nodigde ons uit...
Tussen de plek waar we stonden en het meest westelijke punt van Isle of Skye (waar de vuurtoren moest staan) verhief zich een hoge rots waar we diverse mensen op naar boven zagen lopen, die overtuigend stonden te genieten van het uitzicht daar. Jelmer, Lotte en ikzelf namen ons voor om deze top te bedwingen. Moe als we al waren, besloten we om het te doen! En... we hebben het gedaan. Wat een uitzicht, wat een foto's hebben we gemaakt, wat hadden die schapen op de top weinig hoogtevrees, wat duurde het eigenlijk kort om weer beneden bij Sanne en Weia te komen.
Maar jullie begrijpen: NU was het wel tijd voor koffie met heel veel, en heel lekker gebak. We moesten dus weer terug naar het niveau van de auto, waar we bijna buiten adem aankwamen. De koffie vonden we in het huis met het rode dak, waar het gebak ook geweldig was!

Het bleek dus toch weer een hele leuke dag met prachtig weer en onverwachte acties te zijn geworden.
Thuis heeft Sanne voor ons gekookt (gewoon lekker!) en verder levert de ondergaande zon fantastische luchten.

Genoeg voor vandaag. Met groet, Koert

WOW!!

Geachte allemaal,

Op dit moment zit ik met Weia en Jelmer op de TV te kijken naar het drama in Oslo. Wat zijn wij toch vreselijk gezegend dat wij op dit moment hier zo kunnen genieten.

Toch wil ik graag onze uitzinnige vreugde met jullie delen! Uiteraard moet ik eigenlijk bij het begin beginnen, maar dat doe ik lekker niet! We zijn zojuist bij onze volgende cottage aangekomen waar we een week zullen blijven en.. WOW! WAT IS DIT GRUUUUWELIJK MOOI! Een prachtig oud huisje, pas gerenoveerd. We kijken door grote ramen aan alle kanten uit op de prachtige bergen en waters van Isle of Skye. Het huisje heeft een grote woonkamer met aan z'n beetje alle kanten uitzicht, een hoog plafon en openslaande deuren naar de achtertuin, waar een erg leuke picknicktafel staat (ja, echt een leuke!).
In de woonkamer vind je een bank waarvan 2 voetsteunen omhoog gezet kunnen worden en de rugleuning omlaag. CHILL! Daarnaast is er een enorm flatscreen en een 'sarrond sound system'.
Er is een keuken die van alle gemakken is voorzien, en ook weer een prachtig uitzicht heeft over het water.

Lotte en ik liggen in een prachtige kamer met een stapelbed (geen warme voeten meer tegen elkaar aan..) en Jelmer heeft een super mooi 2 persoonsbed en uitzicht op het meer. Koert en Weia liggen op de 1e verdieping, waar ze ook weer vanuit bed van dit prachtige uitzicht kunnen genieten!

Goed; terug naar de dag van vandaag. We begonnen om 8.30 uur met het ontbijt (schandalige tijd!) omdat er ingepakt moest worden, omdat we om 10 uur het huisje uit moesten zijn. Na druk en gestructureerd inpakken (u kent ons), zat om 9.45 uur alles in de auto. En wat een autorit was dit zeg! We hebben vandaag niet alleen Schotland gezien, maar ook Nieuw-Zeeland en we kijken uit op onze eigen Tafelberg. (Niet echt natuurlijk, maar het lijkt erg!) Omdat we pas om 16.00 uur in dit huisje terecht konden, hebben we lekker onze tijd genomen. Na een kop koffie hier, een stop bij een kasteel voor foto's, zijn we gestopt in het stadje Portree voor Fish & Chips! We hadden er niet heel veel van verwacht, maar het bleek erg lekker. En hup, daar gingen we weer, de auto in. Erg leuk hier op Isle of Skye (een eiland in de Atlantische oceaan ten westen van Schotland) is dat je hier echt letterlijk de schaapjes langs de weg kunt tellen!

Goed, wij gaan weer verder genieten, met uiteraard een alcoholische versnapering in de rechter hand ;-).

Kus en liefs,
Sanne en de rest van de fam.

Een dagje Rundhausen

Vandaag een dagje bijkomen van alle drukke uitstapjes van de afgelopen dagen. Sanne en Jelmer hebben eens vet kunnen uitslapen. Koert, Lotte en ik hebben na een kort ontbijt boodschappen gedaan in ons dorp: Drumnadrochit.
Bij thuiskomst waren S&J ook weer in het land der levenden en hebben we een brunch genuttigd: Toast met bacon en eggs en beschuiten met aardbeien (beetje Hollands moet het wel blijven).

Daarna naar het kasteel (lees: ruïne) wat hier het meest dichtbij is, aan de andere kant van het dorp: Urquart castle. De ruïne die je vast kent van beelden van het monster van Loch Ness. Het kasteel is niet (meer) mooi, alleen oude stukken, maar het uitzicht over het Loch is adembenemend. We hadden er ook nog eens een mooi zonnetje bij, dus genieten maar en foto's en video's draaien.

Hierna hebben we nog een waterval in de bergen boven Drumnadrochit bekeken, maar de Schotten zijn denk ik erg bang dat we vallen, het hele gebied is afgezet met hekken, dus we konden absoluut niet dichterbij komen dan het uitzichtpunt.

Maar weer terug naar het dorp(je) en aangezien dit de laatste dag hier was, moesten natuurlijk nog even de winkeltjes bekeken worden.
Gelukkig zijn de giftshops allemaal anders......

Vanavond lekker in de cottage gegeten en alvast wat spullen ingepakt, omdat we morgen om
10 uur (!) de cottage uit moeten zijn.
Nog één nachtje slapen onder het toeziend oog van Nessie en morgen naar onze volgende cottage in Colbost op Isle of Skye.
Hopelijk is het beloofde echt waar en hebben we daar ook wifi, zodat we ook vanaf Skye jullie op de hoogte kunnen houden van onze belevenissen.

Diepgang van de zoektocht naar de roots!

Geïnteresseerde lezers,

Vandaag was het dan eindelijk zover! Balnagown Castle, hét kasteel van de Clann Ross in de provincie Eastern Ross (jaja, er is ook nog een Western Ross). In dit kasteel hebben eeuwenlang de Rossen gewoond. In 1972 (ofzo) is het gekocht door Mohammed Al-Fayed, eigenaar van Harrods en vader van Dodi Al-Fayed (vriend van Lady Di). Deze meneer Al-Fayed woont een gedeelte van het jaar in dit kasteel. Om deze reden mochten wij helaas niet binnen kijken, beetje jammer, als je je beseft dat ALS meneer Al-Fayed er wel is, hij als 'arabier' in een tent buiten slaapt...

Maar goed, na een hoop e-mail contact met de werknemers op het terrein, heeft Koert kunnen regelen dat we in de tuinen mochten kijken. Hier niet al te veel van verwachtend, gingen we toch met goede moed op pad. Toen we aankwamen, bleek er een meneer te zijn, die ons gewoon een privé rondleiding ging geven in de tuinen! We stonden dus letterlijk in de voortuin van het kasteel, en zijn daarna ook nog is in de achtertuinen geweest. Erg mooi en indrukwekkend, zeker als je je bedenkt dat de mensen waaruit wij voortkomen (jaja, beetje ver gezocht, maar waar) hier 100 jaar geleden liepen. Na veel foto's en filmpjes, moesten we weer verder voor de rest van het dagprogramma.

De volgende stop was het dorpje Tain. Hier hebben we een piepklein museum bezocht, midden op een begraafplaats (vol gestorven Rossen), erg sfeervol. Hier werden we verwelkomt door een dame van 90 jaar, die 1 dag in de week in het museum als vrijwilliger werkte. In het 2-kamers grote museum was veel informatie over voorvaders en -moeders te vinden, erg leuk!

Hierna hup weer de auto in, richting The falls of shin. Een mooi uitkijkpunt op watervallen, waarin je letterlijk de zalmen de waterval op ziet zwemmen, wat een kick gezicht zeg!

Als afsluiting van de dag nog een whisky distillery. Koert wilde namelijk erg graag een fles whiskey uit Eatern Ross. Helaas waren we te laat, en was de distillery al gesloten! Koert, vastbesloten als altijd, ging op zoek naar een levende ziel. Hij vond een meneer die stond te werken aan een oud busje. Deze meneer was oud-werknemer van de distillery, en had thuis nog wel wat flessen staan. Na 10 minuutjes kwam deze aardige man terug, met een heerlijke fles malt whisky voor Koert! Ongelofelijk hoe die man het altijd weer voor elkaar krijgt..

Een druk dagje dus! Na veel indrukken lekker thuis in de cottage pizza zitten eten, en nu lekker op de bank hangen. Morgen mogen we uitslapen, yesss!

Tot blogs,

Liefs,

Sanne

Scottisch castle and Whisky!

Vandaag een druk dagje gehad. Een kasteel en een oude whisky distillery.
Na een lekker ontbijt, snel in de auto en oostelijk van Inverness naar Cowdor castle, een prachtig kasteel, waar de Earl of Cawdor en zijn gezin 6 maanden per jaar wonen en de andere 6 maanden de "tent" opengooien voor bezichtigingen. Vandaag was dat gezin natuurlijk weg, maar voor ons wel heel leuk om door zo'n bewoond kasteel te lopen: moderne foto's van kinderen en kleinkinderen, hier en daar een telefoon of hifi set en de keuken is voorzien van een inductie kookplaat, een magnetron en een vaatwasser. Daartegenover konden we ook de oude keuken zien, dat was toch wel andere koek....
Mooi aan dit kasteel is de tuin (lees: bos) waar je uitgebreid in kunt wandelen. De Earl van lang geleden had een grote interesse voor bomen vanuit de hele wereld en heeft die laten overkomen. Onvoorstelbaar dikke en hoge bomen. Prachtig. Daarbij nog een rivier met stenen, dus zo Nederlands als we zijn, er werden gelijk dammetjes gebouwd in de snelstromende rivier. Jelmer heeft nog zijn leven gewaagd om een omvergevallen boom over de rivier te bedwingen (foto volgt).
Op de picknick plek waar wij onze broodjes en blikjes drinken nuttigde was ook een Duitse groepsreis die daar een compleet lopend buffet kregen voorgeschoteld. Beetje jammer dat ze ons niet uitnodigde :-)

Afijn, na ons niet-lopende-buffet op weg naar een historical distillery. We hoopte natuurlijk een distilleerderij in werking te zien, maar het was een soort museum over hoe ooit de distilleerderij had gewerkt. Gelukkig mochten we wel proeven tijdens een (reclame) film over de deze wiskeyfabriek. Sanne en Weia moesten natuurlijk zeker ook Whiskey nemen, terwijl ze het niet lusten, zodat Koert en Jelmer ieder 2 proevertjes hadden.
Met enigszins giechelende mannen hebben de dames daarna besloten om zo snel mogelijk koffie met gebak te gaan drinken. Alzo geschiede.

Daarna terug naar de cottage voor een lekkere macaroni en nu werkt Sanne aan haar vakantie film, kijken Koert, Jelmer en Lotte naar Fantastic four (volgens mij hebben we 1, 2 én 3 ook al moeten kijken) en schrijf ik jullie over onze belevingen.

Morgen een belangrijke dag. We gaan naar Balnagown castle. Hét kasteel van de Ross-clan en we hebben vandaag nog contact gehad met hen en als alles goed gaat mogen we morgen rondom (niet in) het kasteel kijken. Helaas is het kasteel niet meer in bezit van iemand van de Ross clan, maar is de huidige eigenaar Mohaned Al Fayed) en die houdt niet zo van pottekijkers binnen in zijn kasteel.
Daarbij zullen we een museum wat o.a. over de Ross-clan gaat in Tain bezoeken.
Uiteraard gaan we jullie hier zo snel mogelijk over vertellen op de blog.
Groet met kus van Weia en de rest!

Harry Potter, Fort William en Inverness

Gister was het zo ver. Ook al zijn we niet de grootste Harry Potter fans, toch vonden we het erg leuk om de trein, waarin hij elk jaar naar school gaat, in het echt te zien. Koert had uitgerekend hoe laat we waar moesten staan om hem langs te zien rijden. Dit was bij een oude burg die erg hoog en een beetje vervallen was. Voor de kenners: het is de brug waar Harry in de tweede film in een vliegende auto achter de trein aan vliegt.

Een verloren telefoon en een dik uurtje later waren we er. Nadat we de auto weg hadden gezet en een stuk in de bossen waren gelopen stonden we op een mooi plekje onder de brug. We moesten alleen nog 20 minuten wachten waarin we heerlijk van het uitzicht hebben genoten en wat minder van de muggen. Maar daar kwam hij dan aan, langzaam en met een hoop mensen die uit de ramen hingen. Hij was natuurlijk wel na 1 minuut alweer uit het zicht. Het deed me een beetje denken aan wachten op de Tour.

Daarna gingen we verder naar Fort William, het stadje gelegen bij de hoogste berg van de UK: De Ben Nevis. Erg mooi om te zien, maar een wandeling naar de top zat er bij ons uiteraard niet in. Het stadje zelf was gelukkig ook erg gezellig en wat winkels later zaten we met een ongelooflijk mooi uitzicht te genieten van een drankje. En je verwacht het niet maar het was bloed heet. Blijkbaar hadden we het perfecte moment uitgekozen want op het moment dat we vertrokken van het terras om boodschappen te doen begon het te regenen. En niet zo'n beetje ook!

Vandaag was een rustig dagje. We hebben de dichtstbijzijnde grote stad bezocht: Inverness. Het weer zat ons niet mee, maar dat mocht niet baten want we hebben vooral geshopt. En nee, niet een beetje geschopt, onze tassen zijn ongeveer twee keer zo groot als toen we vertrokken uit Nederland.

We wachten nog op een antwoord van het Ross-kasteel/landhuis. We hopen natuurlijk dat we daar nog even binnen mogen kijken.

Dat was het weer.
Dit was dan mijn eerste blog, de groeten van Jelmer en natuurlijk de rest van de familie!

Foto's in Picasa

Hoi Lezers,
De foto's in Picasa zijn vanaf nu per dag te vinden. Via de pagina "Meer foto's" kan je naar Picasa doorklikken.
Veel plezier,

Filmpje uitzicht cottage

The Cottage!

Beste allemaal,

Nadat jullie gister een kort en krachtige omschrijving van Weia hebben gehad, hieronder een omschrijving en hopelijk later het filmpje wat ik heb gemaakt van het uitzicht, wat we nu nog niet kunnen uploaden...

Binnenin de cottage is het prachtig. Het leuke aan dit 'complex' van cottages is dat alles biologisch, ecologisch en spiritueel is. Dit houd in, veel boeda's en steentjes en bijvoorbeeld een uitleg in de keuken waarom een magnetron uit den bozen is. Maar de eigenaren van dit complex rijden wel in een dikke Land Rover, zijn er in het huisje 2 plasmabeeldschermen, een vaatwasser, een enorme vries- en koelkast en in beide badkamers een groot bad. Waarschijnlijk hebben ook de eco-vriendelijke gasten hier ook een luxe vakantie nodig ;-).

Vandaag hebben we een kleine rustdag. We hebben vanmorgen heerlijk uitgeslapen en zijn vanmiddag naar het dorpje Drumnadrochit (Jaja, uitspreken zoals je het leest, en die Schotse RRR erin gooien ;-)) gelopen (Ja, GELOPEN JA :O). Hier zijn we langs geweest bij het Loch Ness museum en hebben een film gezien over het Monster van Loch Ness. Erg leuk, en ons geloof in het monster is uiteraard weer aangewakkerd. Zodra we het monster tegenkomen (waarvan we zijn overtuigd) volgen er foto's.

Jelmer, Lotte en Koert lopen vanmiddag waarschijnlijk nog even naar het Loch, en Weia en ik chillen 'm harddd!

Oja, nog iets: Gister regen, maar vandaag weer gewoon zonneschijn en met t-shirts op terasjes genieten! Hoezo Schotland slecht weer..?

Groeten, Sanne

Vanuit Edinburgh, door de Lowlands naar de Highlands

Wat hebben we 2 heerlijke dagen in Edinburgh gehad! Wat een leuke, mooie stad om te bezoeken en we hebben het met elkaar heel gezellig gehad.

Lotte schreef gisteren al dat we ons "in groepen" hadden opgedeeld: de shop groep (de kids) en de culturele groep (de oudjes). Gelukkig hebben we elkaar weer terug gevonden en zijn de rest van de middag weer samen verder gegaan: Starbucks bezocht, het café bekeken waar J.K. Rowling deel 1 en 2 geschreven heeft van de Harry Potter serie. Leuk is te zien dat ze daar vanaf haar schrijftafel uitkeek op enerzijds het kasteel van Edinburgh hoog boven op de rots en anderzijds een oude kostschool met 4 torens aan de punten. Als je kostschool en kasteel samenvoegt begrijp je hoe Zweinstein in haar hoofd is ontstaan.
's Avonds lekker gegeten bij de Griek en daarna hebben de meiden zitten lezen en badderen en zijn de mannen nog naar het Hard Rock Café - Edinburgh geweest.

Vanmorgen na een goed Schots ontbijt vertrokken uit Edinburgh.
Eerst een bezoek gebracht aan het mooie Stirling Castle om daarna de "Lowlands" te verlaten en door een steeds eenzaamer wordend gebied te rijden: "De Highlands". Wat is het mooi en onherbergzaam.

Aan het einde van de middag zijn we aangekomen in onze cottage aan Loch Ness, waar we een week zullen verblijven. De cottage is mooier dan we ooit hadden gedacht! Beneden hebben we 3 slaapkamers en 2 badkamers en op de 1e verdieping (om van het uitzicht te kunnen genieten) hebben we een grote moderne keuken met eetkamer en een woonkamer van alle gemakken voorzien. Echt prachtig!
Vanuit deze cottage hebben we een druk programma van dingen die we zeker willen bezoeken, maar morgen maar eerst eens uitslapen!

Shoppen !!!

Hallo mensen,
Vandaag gingen we winkelen in Edinburgh, nou eigenlijk alleen Sanne, Jelmer en ik.
Koert en Weia hebben een gratis wandeltocht gedaan, ook al hebben ze 10 euro fooi gegeven omdat ze die man helemaal geweldig vonden.
San en Jelmer hebben echt veel te veel geld, mijn zus heeft een video camera gekocht !! En Jelmer een ukelele ! Waar hij nu de hele tijd op zit te pingen.
Ik heb gisteren een muts gekocht in het kasteel. Kijk plaatje...
Haha, je had moeten zien hoe de mensen in Edinburgh keken.
Vandaag heb ik alleen een mok gekocht in de Disney winkel. MET JOHNNY DEPP!!!!! Geniaal!

Morgen gaan we verder naar HET MONSTER VAN LOG NESS MEER. TAM TAM TAM TAAAAAA !!!
Maar ik ga sowiso bff's met hem worden.

XXXX, Lot.

Hoezo slecht weer in Schotland!

Zittend op bed in een leuke B-B in Edinburgh, na een heerlijke zonnige dag, schrijf ik dit bericht.

We zijn dus in Schotland!
Vanmorgen om 7.00 uur NL tijd (=6.00 uur GB tijd!) gewekt door de vriendelijke stem van de kapitein van de boot door de luidspreker in het plafond van onze hut. Op zich aardig maar de boodschap was duidelijk: "Opschieten, eruit, eten en van mijn boot af". Zo gezegd, zo gedaan.
Toen we om 8.00 uur de boot afreden, was die Engelse tijd toch wel heel lekker; we hadden nog een hele dag voor ons.

Het eerste avontuur was natuurlijk links rijden. Tjonge, wat is dat onnatuurlijk! Maar het went snel, dus na een mooie rit kwamen we om 2 uur al in Edinburgh aan. We werden aller hartelijkst ontvangen door de eigenaresse van de B-B. We hebben 2 mooie engelse kamers, prima!

Maar niet getreuzeld: Eerst de stad in. Aangezien het prachtig zonnig weer was (23 graden, wie had dat gedacht) besloten we vandaag direct Edinburgh Castle te bezoeken. Mooi gelegen op een rots ver boven de stad. Niet zomaar een kasteeltje, maar een waar dorp uit het verleden. Leuk!

Voor en na het kasteel al in veel winkeltjes geweest, waar direct opviel hoeveel er te koop is van de Ross-clan. De keuze wordt nog moeilijk: sleutelhangers, onderzetters, petjes, kilts, magneetjes, enz. Wel leuk voor de kids te ontdekken dat het echt waar is van die Ross-clan-verhalen.

Voor het avondeten wilde we graag een "barmeal" nuttigen en bij een leuke pub die we hadden uitgezocht en de menukaart al aan het bekijken waren, bleek bij komst van de serveerster dat we er niet mochten eten, omdat Lotte nog geen 18 jaar was. Volgende pub dan maar, die wel de vergunning daar voor had (weer wat geleerd).

Nu zijn Koert, Sanne en Jelmer nog even een pub aan het bezoeken (er moet nu toch snel Whiskey gedronken worden), Lotte is lekker in de B-B in bad geweest en ik schrijf jullie en zoek de foto's van vandaag uit.

Morgen nog een hele dag Edinburgh. Koert en ik gaan een stadswandeling maken met een gids, de kids gaan liever shoppen ('k snap niet dat ze niet liever kiezen voor een stadswandeling :-))

Volgende keer weer meer verhalen van ons!

Ja hoor, we zitten op de boot.

Toen de auto geparkeerd stond was de eerste opdracht: zoek de hut. Van dek 7 naar dek 10, links-rechts, gangetje door en jawel, wat een gezellig hutje! ( De foto's komen later nog in het vakantie-album op Picasa).

Daarna hebben we de boot ff gecheckt. Van dek 11 t/m dek 8, van alles te vinden.
Na een afmattende tocht van zeker 20 min. vonden we het wel tijd om onbeperkt te gaan eten. Erg lekker, veel soorten, goed gegeten! Nu lekker aan de koffie.
Er is nu al zoveel gebeurt. En de boot moet nog vertrekken...
Voor nu genoeg. Laters.

Dag van vertrek!

Vriendelijke, lieve, aardige, nieuwsgierige, uitermate aantrekkelijke, vriend, vriendin, oom, tante, opa, oma of onbekende,

Hysterie in huize Ros! Vandaag is het dan eindelijk zover: de dag van vertrek! Hier hebben we allemaal maanden op gewacht, en nu is het dan zo ver.

Vanmorgen (behalve Jelmer en ik, onze dag begon om 12:00 uur) zijn we begonnen met het inpakken. Alle tassen, beauty-cases, koffiezetapparaten, koffie-pads, koffie-melk, suiker, alcoholischeversnaperingen en meer werden in rap tempo ingepakt. Alle WC's, de woonkamer, slaapkamers keukens en meer ondervinden een grote schoonmaak, omdat Karen de bloemetjes water komt geven de komende weken, en wie haar kent weet hoe belangrijk zij een hygienisch huis vind.

Ondertussen is het 16:00 uur en worden alle laaste puntjes op de bekende I gezet om daadwerkelijk in onze SPLINTERNIEUWE GROENE HYPERRRRRMODERENE TROUWE ROS (een ander zou dit ook 'auto' kunnen noemen) te stappen. Eerste stop: DE IJSMAKER JEROEN, het beste ijs van heel Europa, hier gevestigd in het pittoreske Maassluis. Daarna mogen we eindelijk de boot op, en gaat ons avontuur beginnen!

Van ons allemaal, geniet van het heerlijke weer vandaag in Nederland, wij zullen het zelfde weer ervaren in Schotland!

Vriendelijke groet,
Familie Ros, en in het bijzonder Sanne.

Bijna . . .

Nog 4 nachtjes slapen en dan is het ein-de-lijk zo ver.

We gaan naar Schotland!!!

Bijna een jaar geleden ontstond bij ons het idee om dit land uit te kiezen om ons 25 jarig huwelijk met onze kinderen samen te vieren en 10 maanden geleden is de reis al geboekt!
In november 2010 hebben we aan de hand van een powerpoint presentatie, die Koert had gemaakt, aan Sanne, Jelmer en Lotte verteld (en dus laten zien) wat we gaan doen en hoe de reis eruit ziet. Daar had je bij moeten zijn: hun enthousiasme was heerlijk om te zien. Het is ook echt wel wat anders dan kamperen, wat ze eigenlijk gedacht hadden.

Eén van de hoogtepunten van de reis zal voor ons een bezoek aan het kasteel van de Ross-clann zijn, het museum met veel over de geschiedenis van de Clann en sowieso: rondrijden door Easter of Wester Ross-shire.De hele reis is inmiddels voorbereid, morgen nog wat laatste dingen kopen, maandag nog een dagje werken en dan inpakken en wegwezen!

We gaan jullie op de hoogte te houden van onze belevenissen, wat tegelijkertijd achteraf een leuk aandenken voor onszelf is.

Een (nu nog Hollandse) groet van ons vijven!