De terugreis deel 2 enhet vervolg op "In de ban van de Ring".

Na de (voor Koert en Weia) prachtige tocht van zaterdag door de Highlands van Schotland (de kids vonden het vooral héél lang duren), konden we zondag na ons laatste Schotse ontbijt in de B&B, op de snelwegen sneller vooruit komen. Rijdend door het Engelse landschap, wat ook mooi is, bleek toch wel dat we alle 5 het Schotse land heel wat tandjes mooier vinden.
Ons reisdoel voor deze laatste dag was om 12.30 uur bereikt: York! Zonovergoten en superdruk met toeristen (ik was nog wel bang geweest dat er op zondag niets te beleven zou zijn in York :-)).

Wederom een hele mooie, oude stad. Wat ons betreft een aanrader voor diegene die er nog niet is geweest en voor Sanne en Lotte een heerlijkheid dat er na al het Schotse eten eindelijk een MacDonalds was....Daarbij genoten van de leuke oude, scheve huisjes en de vele artiesten die op straat hun kunsten laten zien.

Het vervolg op "In de ban van de Ring".
Voorgeschiedenis: Toen Koert en ik in 1986 trouwde hebben we elkaar uiteraard een trouwring gegeven. Die hadden we beide enkele jaren om, tot Koert een ongelukje kreeg waarbij zijn ring in zijn vinger werd getrokken. Een huisarts heeft de ring toen door moeten zagen om de wond te dichten (einde medische ellende). De ring is daarna door een goudsmid weer aan elkaar gesoldeerd en Koert besloot de ring voortaan links te dragen, omdat hem dat minder gevaarlijk leek. Helaas bleek zijn linker vinger dunner, dus wellicht begrijp je het al: hij is 'm in 1995, nota bene bij het afwassen in de kerk verloren! Gek genoeg nooit meer gevonden.

Jaren gingen voorbij... Het was gewoon zo dat ik een trouwring had en Koert niet. Tot we in Schotland waren. Daar bedachten we hoe leuk het zou zijn om beide weer dezelfde ring te hebben met ook nog eens een aandenken aan deze geweldige vakantie.

Op Isle of Skye een aantal juwelery's bezocht, maar geen mooie ringen gevonden.

Totdat we gisteren binnen een kwartier in York een artistiek winkeltje met mooie sieraden vonden. Het moest zo

zijn: 2 prachtige ringen, die Koert en mij als gegoten zitten, gemaakt van 'Stirling Silver'. Voor ons hebben ze daarmee ook een Schots tintje.
We zijn er echt super blij mee en zullen hier de ringen laten graveren met naam, trouwdatum en de datum in 2011.

Rond 5 uur zijn we weer in de auto gestapt en na een flink uur waren we weer bij de boot in Hull.
We dachten dat we veel te vroeg waren, aangezien de boot pas om 21.00 uur zou vertrekken, maar tijdens het eten aan boord bleek dat de boot toch al om 21.00 uur Nederlands tijd vertrok (Engelse tijd 20.00 uur).
Na een heerlijk maaltijd, hebben we met elkaar nog Party en Co extreem gespeeld (Koert en Lotte tot 2x toe gewonnen!) en na het kijken van de vele vakantiefoto's op de laptop in onze hut voor een kort nachtje gaan slapen.
Vanmorgen vanaf 06.45 uur (Engelse tijd dus 05.45!!) begon de kapitein ons door de speaker in onze hut al uit bed te manen.... Na een snel ontbijt in het restaurant konden we nog op het dek kijken hoe de boot de haven van Europoort binnen kwam.
Daarna was het snel gepiept. Auto in, paspoort controle en om 9.30 uur al weer in Maassluis.

Terug kijkend op deze 3 weken: Alle oe's en aah's zijn al vele malen op deze blog gevallen, maar het was ook allemaal oe en aah! Het is, zoals we gehoopt hadden, een vakantie geworden om nooit te vergeten.
De cottages waren mooi, de B&B's gezellig, we hebben, op een enkel bui na, prachtig weer gehad en natuurlijk het fantastische Schotse land in zijn lieflijkheid en dan weer ruigheid.
Maar: deze vakantie is vooral zo leuk geworden door onze leuke kinderen. Wat hebben we van en met hen genoten; dat we dit samen mochten meemaken. Lotte, Jelmer en Sanne: Jullie zijn geweldig!
Het was helemaal top!
Groet met kus van Koert en Weia.